---

HIPOTERAPIA program zajęć dla osób niepełnosprawnych zobacz planszę o hipoterapii zobacz relację z DNIA DZIECKA 2008 zobacz relację z DNIA DZIECKA 2009 zobacz relację z DNIA DZIECKA 2011 Mikołaj u dzieci 2011

­ ­ ­ ­ Podczas wakacji w 2005 roku rozpoczęliśmy w naszym klubie zajęcia dla osób niepełnosprawnych. Dla nich kontakt z końmi i możliwość ćwiczeń fizycznych to bardzo wiele. Możesz im pomóc, a przy okazji zaprzyjaźnić się ze wspaniałymi zwierzętami, jakimi są konie.
Dzięki pomocy wolontariuszy zajęcia mogły odbywać się nie tylko w wakacje, ale także w ciągu całego roku szkolnego i w czasie ferii zimowych.

W 2006 roku zrealizowano 1019 godzin zajęć, w których wzięło udział 160 osób niepełnosprawnych, a pomagało nam 289 wolontariuszy.
Koszt realizacji projektu za zeszły rok wyniósł ponad 122 tysiące zlotych, z czego 45 tysięcy stanowiły środki z dofinansowania PFRONu.

Podczas tegorocznych wakacji także będziemy kontynuować zajęcia od poniedziałku do piątku w godzinach 8:00-12:00

Jeśli chcesz uczestniczyć w tej akcji zgłoś się, a my Ci powiemy jak możesz nas wesprzeć!

Z góry dziękujemy każdemu kto zechce wziąć udział w tym projekcie.

Zobacz harmonogram zajęć

Zobacz nasze podziękowania dla wolontariuszy

Na czym polega HIPOTERAPIA?

Hipoterapia jest sposobem terapii i rehabilitacji dla osób niepełnosprawnych polegającym na kontakcie z koniem i jeździe oraz ćwiczeniach na koniu.
W naszym klubie w hioterapii biorą udział przede wszystkim dzieci i młodzież.

Jak wyglądają zajęcia?

Zajęcia trwają 45 minut i prowadzone są przez wykwalifikowanych hipoterapeutów, z nieocenioną pomocą wolontariuszy. Jednorazowo w zajęciach uczestniczy grupa trzech osób niepełnosprawnych, dziewięciu wolontariuszy, prowadzący zajęcia i trzy konie. Zadaniem wolontariuszy jest zarówno opieka i prowadzenie konia (1 osoba do każdego konia), jak i współpraca z hipoterapeutą polegająca na asekuracji i pomocy w wykonywaniu ćwiczeń dla uczestnika zajęć (po dwóch wolontariuszy dla jednej osoby na koniu). W programie dostosowujemy rodzaj ćwiczeń do mozliwości i potrzeb uczestników.

Na początku każdych zajęć zachęcamy do samodzielnego przymierzenia i ubrania ochronnego nakrycia głowy. Następnie zaznajamiamy dzieko z opiekunem i z koniem. Zajęcia przy koniu mają na celu oswojenie ze zwierzęciem, rozluźnienie, nabranie zaufania do nowej sytuacji i kontaktu z obcymi osobami. Poprzez bezpośrednie zbliżenie dziecka i konia nastepuje oddziaływanie na sferę emocjonalną, co poprawia komunikację ze światem zewnętrznym. Później dziecko przy pomocy wolontariuszy wsiada na konia. Na początkowych zajęciach preferujemy jazdę bezzadaniową. Aktywujemy naturalny ruch dziecka w takt idącego stępem konia, zwracając uwagę na zachowanie równowagi i symetrii, wyprostowaną sylwetkę, naturalne rozluźnienie i podążanie za ruchem konia. W trakcie kolejnych zajęć wprowadzane są zabawy i ćwiczenia na koniu stojącym lub idącym stepem. Mają one na celu:
• kształtowanie równowagi i orientacji przestrzennej - nauka poprawnego dosiadu, głaskanie grzywy, klepanie konia po szyi, podnoszenie i opuszczanie ramion bokiem lub przodem;
• uaktywnianie i wzmacnianie gorsetu mięśniowego - krążenia ramion w przód i w tył, skręty tułowia w przód i w tył poprzez naprzemienne dotykanie zadu i łopatki konia;
• uaktywnianie mięśni kontrolujących ruchy głowy - skłony i obroty głową.
Zakończenie zajęć związane jest z podziękowaniem koniowi i podaniem mu poczęstunku. Wyzwala to więzi emocjonalne, pozwala pokonać strach, a równocześnie jest ćwiczeniem mięśni dłoni i ręki.

Dla uatrakcyjnienia ćwiczeń oraz zwiększenia ich intensywności i atrakcyjności wprowadzono rekwizyty, takie jak woreczki z grochem, piłki, obręcze, maskotki i inne, które pozwalają na prowadzenie ćwiczeń typu przekładanie przedmiotu z reki do ręki (przodem, tyłem, ponad głową), położenie na zadzie konia, a następnie zabranie stamtąd lub położenie na głowie i utrzymanie rownowagi.
W trakcie zajęć cały czas utrzymywany jest kontakt słowny z uczestnikami, co ułatwia zdobycie ich zaufania, wprowadza miłą atmosferę, a pochwały pozwalają na poprawę samooceny dziecka.

Czy hipoterapia przynosi efekty?

Dzieci i młodzież uczestnicząca w projekcie podlegała ocenie na początku i na końcu cyklu zajęciowego.
Ocenie podlegały cechy psychofizyczne takie jak:
• zachowanie równowagi i prawidłowa postawa ciała;
• rozeznanie w schemacie własnego ciała;
• koordynacja wrokowo-ruchowa;
• koordynacja czuciowo-ruchowa;
• koordynacja słuchowo-ruchowa;
• relaksacja;
• równowaga emocjonalna;
• zwiększenie motywacji do wykonywania ćwiczeń i poleceń.

Każda z cech określana była w skali 2 - 1 - 0, maksymalnie można było uzyskać 44 punkty.

Poniżej przedstawiamy przykładowe postępy dzieci uczestniczących w zajęciach:

Imię dziecka	Bartosz	Wiktor	Kacper	Michał	Patryk	Karol	Maciej
Początek cyklu zajęciowego (ilość punktów)	8	23	1	1	0	12	2
Koniec cyklu zajęciowego (ilość punktów)	20	41	4	12	6	28	16
Procentowa poprawa (w odniesieniu do maksymalnej liczby punktów)	27,3	40,9	6,8	25,0	13,6	36,4	31,8



Poniżej przedstwaiamy przykładowe postępy uczestników zajęć w zależności od schorzenia:

Jednostka chorobowa	Ilość dzieci	Początek cyklu zajęciowego (ilość punktów)	Koniec cyklu zajęciowego (ilość punktów)	Procentowa poprawa - średnio na dziecko (w odniesieniu do maksymalnej liczby punktów)
Autyzm	9	10	123	28,5
Mózgowe Porażenie Dziecięce	9	27	146	30,1
Opóźnienie umysłowe	8	0	134	38,1
ADHD	4	9	44	19,9
Zespół Downa	3	6	32	19,7
Przepuklina oponowo-rdzeniowa	3	18	48	22,7
Zaburzenia integracyjno-sensoryczne	1	0	3	6,8
Zadzierzgnięcie	1	3	20	38,6
Hipotomia	1	0	22	50,0
Wodogłowie	1	4	18	31,8
Zaburzenia centralnego układu nerwowego	1	2	15	29,5
Opóźnienie psycho-ruchowe	1	4	26	50,0




Co dalej? Widoczna poprawa u większości dzieci, a przede wszystkim ich radość i uśmiech, dają nam wielką satysfakcję. Skoro możemy odnosić tak dobre rezultaty, będziemy nadal prowadzić zajęcia hipoterapii i mamy nadzieję, że chętnych do pomocy nigdy nie braknie...

---